Blog

W tym miejscu  znajdziecie Państwo ciekawe artykuły pisane przez pracowników i sympatyków Szkoły Podstawowej  Wspierania Rozwoju.

Zachęcamy do regularnego odwiedzania!

Jedną z wielu trudności, jakim często muszą stawiać czoło osoby z autyzmem jest nadwrażliwość sensoryczna. Nadwrażliwość sensoryczna dotyczy oczywiście nie tylko osób z ASD, ale również wielu innych niedotkniętych autyzmem ludzi. Sprawia ona, że zwykłe codzienne bodźce, których większość osób nawet nie zauważa, są rozpraszające, denerwujące i frustrujące.

Nadwrażliwość sensoryczna może dotyczyć wszystkich zmysłów. Wzroku, gdy rozpraszają kolorowe ściany, dekoracje w klasach, kiwająca się przy każdym ruchu biżuteria. Słuchu, kiedy nie do zniesienia jest głośny szkolny dzwonek, dźwięk wskazówek w zegarze, czy warkot samochodów. Dotyku, oznacza nie tylko niechęć bycia dotykanym i   głaskanym, ale też ciągłe odczuwanie faktury ubrań, czy szwów w spodniach. Zapachu, gdy przerwa śniadaniowa, czy wejście do szkolnej stołówki jawi się dziecku  jako koszmar. Czasami dotyczy też smaku, osoby takie nie lubią mocno przyprawionych dań, często tolerują tylko smaki dobrze znanych potraw.

Angielskie stowarzyszenie „ National Autistic Society” nakręciło ciekawy film „autyzm w 51 sekund’ obrazujący jak może widzieć świat osoba autystyczna z nadwrażliwością sensoryczną. W filmie nacisk kładziony jest na nadwrażliwość słuchową i wzrokową, czyli te najczęściej dotykające osoby z autyzmem. Link do filmu znajduje się pod tekstem.

http://natemat.pl/106757,autyzm-w-51-sekund-film-pokazuje-jak-wyglada-swiat-osob-autystycznych

Wolontariat Max i Merry to zupełnie nowa w Polsce forma pomagania osobom z ASD. Jest to wolontariat typy bud­dy­ing, który funkcjonuje od lat w Anglii, gdzie został wprowadzony w 1997 roku przez The Natio­nal Auti­stic Society. W Polsce to jednak wciąż nowość.

 Na czym polega innowacyjność tej formy wsparcia? Ponieważ jedną z podstawowych trudności osób z ASD jest nawiązywanie i utrzymywanie relacji społecznych wolontariusz wchodzi z osobą z ASD w relacje czysto koleżeńską. Spotykają się popołudniami, kiedy oboje mają czas, chodzą do kina, na spacer na kręgle… Dzięki temu osoba z zaburzeniami ze spektrum autyzmu ma szanse ćwiczyć nawiązywanie i utrzymywanie kontaktu z rówieśnikiem.

 Wolontariusze biorący udział w projekcie przechodzą przeszkolenie, dzięki czemu są w stanie udzielać konstruktywnych informacji zwrotnych osobom z ASD, podtrzymywać relacje, kiedy druga strona doznaje trudności. Rozumieją specyfikę zaburzeń ze spektrum autyzmu i są gotowi obdarzać swoich wyjątkowych kolegów akceptacją i wsparciem.

Wolontariat Max i Merry prowadzony jest przez koło naukowe Wspierania Osób z Autyzmem „ADIUTARE” działające przy Uniwersytecie Warszawskiem, wszystkich zainteresowanych zachęcamy do zgłaszania się po przez stronę internetową pod adresem:

www.wolontariatkolezenski.pl

Wiele dzieci dotkniętych autyzmem i Zespołem Aspergera musi stawiać czoła nie tylko własnym trudnościom, ale również odrzuceniu przez rówieśników. Często brak akceptacji i poczucie izolacji stanowią równie duży problem, co trudności wynikające z samego zaburzenia.

Wielu trafiających do naszej szkoły uczniów z ASD ma za sobą doświadczenie bycia odrzuconym czy niezrozumianym przez rówieśników. Zawsze podczas rozmowy z rodzicami takich dzieci zastanawiam się, co można byłoby zrobić by uczniowie szkół rejonowych, czy klas integracyjnych, wykazywali więcej zrozumienia wobec dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera.

Przeszukując Internet natrafiłam na interesujący program dla szkół„ zrozumieć przyjaciół z autyzmem, uczymy akceptować inności” na stronie Fundacji  Dom Rain Mana. Program ten to propozycja zajęć dla całej klasy, dzięki którym dzieci mogą poznać i same poczuć część trudności dzieci z ASD, dotyczące różnych aspektów, takich jak motoryka czy komunikacja. Jak również zobaczyć jak ważna i pomocna może być ich akceptująca postawa.  Na stronie fundacji Dom Rain Mana znajduje się szczegółowy opis zajęć, oraz potrzebnych do ich przeprowadzenia materiałów. Dzięki temu zajęcia takie może przeprowadzić wychowawca, podczas zajęć z klasą, program jest bezpłatny a sądzę, że może zmienić wiele w postrzeganiu zaburzeń ze spektrum autyzmu i polepszyć postawy wobec dzieci dotkniętych tym zaburzeniem.

Link do strony fundacji, na której znajduje się wspomniany program:

http://www.domrainmana.pl/index.php/2014/10/propozycja-programu-dla-szkoly-zrozumiec-przyjaciol-z-autyzmem-uczymy-dzieci-akceptowac-innosc/

W ostatnich latach pojawiło się bardzo wiele książek dotyczących dzieci i osób dorosłych z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Część z nich to literatura typowo naukowa, część popularnonaukowa, część to poradniki, część podręczniki do pracy z dzieci z ASD. Dla czytelnika, który nie poszukuje merytorycznej, naukowej wiedzy opartej na badaniach i liczbach, czy konkretnych porad dotyczących pracy z dzieckiem autystycznym, ciekawa może okazać się książka „10 rzeczy, o których chciałoby ci powiedzieć dziecko z autyzmem” autorstwa Ellen Notbohm. Jak już wspomniałam nie jest to książka naukowa, ma ona formę raczej poradnika, choć nie zawiera typowych rad, czy instrukcji. Jest to książka napisana przez matkę dziecka autystycznego, wprowadzająca w świat tego zaburzenia. Dla rodziców dzieci z ASD, czy dla osób z nimi pracujących wiele poruszanych problemów okaże się z pewnością znajomych, jednak dla osób rozpoczynających swój kontakt z autyzmem może być to ciekawa forma wczucia się w rzeczywistość rodzica dziecka z ASD. Książka w ciepły rodzicielski sposób mówi o miłości, akceptacji, indywidualnych cechach kryjących się pod zaburzeniami i  o tym jak radzić sobie w trudnych chwilach. Pozycja z pewnością ciekawa, zwłaszcza dla osób początkujących. 

Jako że temat autyzmu i zespołu Aspergera jest coraz częściej obecny w mediach, zaburzenia te zaczynają przechodzić do popkultury i są widoczne w filmach, serialach czy książkach. Wprawnemu obserwatorowi oraz osobie, która miała styczność z dzieckiem z zespołem Aspergera niektóre postaci z popularnych seriali mogą wyglądać znajomo. Z pewnością widzom serialu „Big Bang Theory”, znanego w Polsce pod nazwą „Teoria wielkiego podrywu” Sheldon Cooper, jeden z głównych bohaterów, kojarzy się trochę z osobą z zespołem Aspergera. Bohater ów prezentuje niektóre z typowych dla tego zaburzenia objawów.

Pierwsza rzecz, która rzuca się w oczy to fakt, że Sheldon jest nieprzystosowany społecznie. Co prawda ma on grupę przyjaciół jednak zdaje się nie rozumieć tego jak powinny wyglądać interakcje w niej panujące. Nie rozumie ironii, którą z racji tego że serial jest komediowy, bohaterowie często się posługują. Fana serialu często bawią sytuację, gdy Sheldon bierze na poważnie coś co było jedynie żartem. Również zrozumienie metafor jest dla niego nie lada wyzwaniem. Ma problemy z odczytaniem sygnałów płynących z mowy ciała, co często tworzy zabawne sytuacje. Zdaje się nie dostrzegać potrzeb swoich znajomych, przez co czasami można uznać go za egoistę, czasami mimo braku takiej intencji popełnia jakiś nietakt i powoduje jakąś drobną kłótnię. Ponadto lubi przebywać we własnym towarzystwie i często podkreśla, że najlepszym kompanem dla niego jest właśnie on sam.

Czytaj więcej...

Kalendarz

Kalendarz roku szkolnego

Pn Wt Śr Cz Pt So N
5
6
7
8
11
12
13
14
15
18
19
20
21
22
25
26
27
28
29
Scroll to top